In de galerie Intermedi-Art in Nijmegen staat een kunstwerk van Jan Tregot, bedoeld als een monument ter ere van de straks 95-jarige
Edward Schillebeeckx. Het is een toren van ruim tweeënhalve meter hoog, opgebouwd uit een loden voet, boeken van een katholieke encyclopedie en een kerk van keramiek.

'Dit monument is een rots', aldus de lekendominicaan professor Erik Borgman bij de inhuldiging, 'een rots van weten'. Het verbeeldt de kennis die Schillebeeckx verzamelde en beschreef. Die kennis reikt naar God, naar de verlossing en bevrijding van de mensen.

Het rood en wit van het monument doet Borgman aan een vuurtoren denken. ‘Het evangelie vergelijkt het Woord van God met een lamp. We kunnen ergens naar opkijken en het Woord doet een licht schijnen op waar we zijn.'

In de loden voet van het monument ziet Borgmans een aanlegsteiger: ‘Het is een plek om aan te meren, maar je hoeft er niet te blijven. Schillebeeckx vindt dat de kerk het leven niet hoeft over te nemen. Het leven is goed zoals het is. Bij de kerk of de theologie kun je aanleggen als je er behoefte aan hebt en er vervolgens, wellicht iets beter toegerust, weer van wegvaren.’

De stevigheid van het monument staat in schril contrast met de breekbare bejaarde aan wie het is opgedragen. ‘Het leven van Edward Schillebeeckx nadert zijn einde, maar Schillebeeckx’ werk én het monument van Jan Tregot, hebben de kracht om hem ook na diens leven tastbaar te houden.’